Hitzik ederrena

images8.jpg
Atzoko sarrera fobikoa ikusirik, baten batek pentsa dezake ozpinez garraztutako amuarrainak garela hemen, baina eztia ere maite dugu: zein da euskarak daukan hitzik edo esamolderik ederrena? Niri kulunkan gustatzen zait asko, eta langarra, eta zizarea, eta lilia, eta …

Hasier Etxeberria

ALUA MUNDUA ! Idazlea, kazetaria, gidoigilea, blogaria... Euskaldunon Egunkaria eta ZuZeuren sortzaileetakoa. ETBn hamaika saio zuzendu eta aurkeztutakoa. (Argitaratutako Liburuak)

30 pentsamendu “Hitzik ederrena”-ri buruz

  • Iñaki Zubeldia 2007-03-29 09:09

    Hitzik ederrenak nire ustez: kuttuna, laztana (maitea azepzioan), ipurtargia, izarra, tximista, pottotta (hitzak berak goxotasuna adierazten du; ez dago Euskaltzaindiaren hiztegian)…

    Esamolde edo antzekoak:
    maitte-maitte egin, pott egin (pott eginda gelditu),
    hori eta horrenbestez = así como así, tan fácilmente
    oinezkorik nahi ez eta zaldizkorik etorri ez

  • weissmuller 2007-03-29 10:00

    enborra, lurrina, izkiriatu, txotxolo, malko,irria,orlegia…

  • eztarta
    irun (ad.)
    ezkaratza
    aiko!
    gaulendia

  • begiak epeldu

    ba ote ederragorik?

  • Asko dira, baina hona bat:
    Anpolaiak…

    “oh, lonesome me”.
    Irratian
    gogoa jartzen dit
    garai haietan.
    Non anpoloiak
    eta herdoilak.
    Amodioa,
    behebarruetan.
    Amodioa
    eta herdoilak.
    Ia egunsentia da
    eta ni naiz ahitua.
    Ni naiz ahitua.
    Ni naiz ahitua.

  • “Auskalo” niri ere ederrenetarikoa iruditzen zait gure hizkuntza. Ona, taper.

    Nire proposamenak: Urmael, aratz, laino.

  • Bai, justu hori adierazi nahi genuen: guretzat, eztabaida txiki baten ondoan, AUSKALO dela euskarazko hitzik ederrena edo ederrenetarik, behintzat.

    Ez dakigu ongi ulertu ote den.

    Txerrenek arrazoi du gero: Urmael ere polita da, Urmael Iszaiz.

  • Sekula-belarra
    Alabatxi
    Apatx egin
    Kakola

  • Potorra (itsas txoria)

  • Iñigo, zuretzat zer da kakola?

  • Bazkaldu. Hori da ederrena.

  • Bazkaldu. Hori da ederrena.

  • Bazkaldu. Hori da ederrena.

  • ur
    lur
    su
    eta baita ere “nor” hitzaren deklinazio osoa (“inor” eta bere deklinazioak barne direla).

  • Oso bakarrik daude zuen harribitxi horiek guztiak. Elkarren lagun (edo etsai) egiteak edertzen ditu hitzak. Idazle gisa, beti izango diot inbidia handia Karlos Linazasorori, ez 24.000 euroko saria irabazi duelako, bere liburu baten izenburuagatik baizik: “Euriaren eskuak”.

  • Hauek izan litezke nireak:

    Firua, ur, lur, zu, laia, laztana, mamala, tatala, erdu, errime, erreka, erantadu, eupatza, soraio, Istiña, Brinkola…

    Gaztelaniaz egin zuten duela zenbait honelako zer edo zer, hemen: http://diezpalabras.blogspot.com/

    Atsotitzetan, agian: “Inurriari harraio” eta bereziki mundu honetan ikas litekeen guztia laburbiltzen duenez: “Ugatzetan edana zerraldoetan isuri”.

  • Liburu batean ikasitako hitza da “kakola”. Gatuzain argitaletxearen liburu batean irakurri nuen lehen aldiz. Untxi bat deskribatzen ari zela, “belarri kakola” zuela zioen egileak (itzultzaileak). “Okertua”, “kakotua” edo halako zerbait da, “kako” hitzetik eratorria inondik ere. Ahaire miragarria du: ka(ra)kola, kak(a)ola, karameloa, xaramela…

  • tril,

    tril egin.

  • orbela
    muxua
    larrua jo

  • erabili
    ilargi
    beinke
    belar
    su

  • ubel, goibel, abaro, deslai, sosegu, sutsu, pausatu, aztoratu, aldarte, arrats, irribarre, erreka, eder, kuttun (tt horrek ere asko edertzen ditu hitzak), potto, ttonttor, txipristin, itsastxori, txoro haize…

  • Dastamenarekin erlazionaturikoak: gozoa, gazia, geza, garratza, mikatza, mingotsa, mina, …

  • Ukan, Fite, Dzanga, guatze,atzendu, aitzina, leixa, ihintza..
    patu jarri laga utzi..
    mina hitza ere ederra iruditzen zait, zerbaiten edo zerbaitekiko falta edo adierazteko (herrimina, maitemina..) Galegeraz “morriña” hitzakin adieraziko luketena.

  • neure, arnasa, kuttuna, kalea, txo, akabatuta, galtzarbe, maitasun.

    baina guzti-guztien gainetik: JENTILAJE.

  • “Kukurrust” (toponimoa)

  • Parkatu ez dut aipatu aurreko iruzkinean, baia Kukurrust toponimo deustuarra da.

  • ttuttulu, zirringil (ganorarik gabeko pertsona)
    auzomotojorik (harroturik, haurrak elurra egin aurretik esate baterako)
    pinpilingorri, toxagorri (mutil edo neska gaztetxoa, nerabea. Mukizuren parekoak)
    etro (gehiegikeriazalea, batez ere jan eta edan kontuetan)
    kinkifut e(g)in (lehertu arte jan edo edan. Gustuko den zerbaitekin ase)
    elo (gogoko den zerbait probatu behinik behin)
    onguramin, txirrinta (gurari handia, “antojo”)
    ikurka-makurka (sigi-saga, “en zig-zag”)
    ttilin-bulun (kulunkari)
    Putterri (putre-harri), Pottozulo (putzu-zulo), Urbijotzendenzui (ur bik jotzen duen zubi) toponimoak

    Hitz hauek guztiak Sakanakoak dira, Etxarri Aranazkoak ia guztiak.

  • Joseba Derteano

    Nik aukeratu dudan hitza ez da goxoa ahoskeran eta ez du loturarik sentimenduekin. Hala ere, lehenengoz entzun nuenean (eta joan da denbora) barruan halako zer bat sortu zidan eta harrezkero hitzik gozoena eta sentimentalena balitz legez gogoratzen edo erabiltzen dut. ‘Sautrela’ programako anuntzio batean entzun nuen lehenengoz (eta sarritan) Unai Elorriagaren ahotik. Oraindik gogoan dut: “ez da autopista, ez da bidea, estarta da, sastrako artetik doana…”, zioen gorputzarekin sasiak alboratzeko keinua eginez. Esana dago, bada: ‘estarta’ da hitza. Zergatik gustatzen ote zait hainbeste hitz hori! Auskalo.

Utzi erantzuna

Zure e-posta helbidea ez da argitaratuko. Beharrezko eremuak * markatuta daude