¡Ya tengo el Bedós!

¡Ya tengo el Bedós! – 

Mi madre me ha dicho que tengo que sacarme el CEÚNO, que el BEDÓS ya me lo dan en la escuela”. Gaztetxo bati entzunda. Ez dakit zenbat urte izango zituen, baina hori entzun eta Mikel Basaberen “Hezkuntza-legeak euskarari kalte” artikulua irakurrita, argi eta garbi ikusten dut euskarak jai duela. Izan ere, B1 eta B2 egiaztapenak opari, euskaltegira C1 eskuratu nahian etortzen direnen euskara-maila negargarria (oro har) ikusita, nolatan euskaldunduko dugu gizartea? Ba ote dago benetako gogorik eta asmorik horretarako?

Eusko Jaurlaritza tematu da titulazioetan oinarritzen hizkuntza-politika oro, eta, halako titulu edo hizkuntz eskakizunen azterketa suspenditzea politikoki oso zuzena ez denez, beroriek oparitzea erabaki du, titulazio bakoitzari dagokion (edo legokiokeen) maila nabarmen gutxituta. Egun, Derrigorrezko Bigarren Hezkuntza eginda, B1 aitortzen zaio nerabe bati, eta Batxilergoa eginda, B2. Hezkuntza-lege berriaren arabera, aurrerantzean errazagoa izango da dena: DBH egiteagatik B2 aitortuko, eta Batxilergoagatik C1. Eta hori guztia inolako azterketarik edo kontrolik egin gabe; “de facto”, berez, ikasketak “euskaraz” egin izanagatik. Baina horren harira egindako ikerketek agerian utzi dute eskolako D ereduak ez duela euskalduntzen; beraz, C1 tituluak ez du inolako euskalduntasunik aitortzen.

Izan ere, edozeinek daki euskalduntasuna ez duela titulu batek ematen, ezeinek ere ez. Euskalduna ez baita C1, C2 edo aurrerantzean asmatuko den beste edozein egiaztapen duena, baizik eta, titulua edukita edo barik, eguneroko bizimoduan euskaraz moldatzen dena, gehienbat euskaraz bizitzea-edo erabaki duelako moldatu ere. Halere, trebakuntzari, erabilerari bultza egin beharrean, Eusko Jaurlaritzak paperean islatuta nahi du balizko euskalduntasun hori, eta, horrela, tituludunez betetzen ari gara Administrazioa, gizartea bera, gerora estatistikak beteko dituzten tituludunez, baina erabileran gainbehera dakar politika horrek; nabarmen egin du behera euskararen erabilerak, asnasguneetan adibidez, bai eta erabiltzen den euskararen kalitateak berak ere, diotenez.

Gauzak horrela, ez dakit zein izango den hurrengo urratsa. Irudipena dut unibertsitatean ikasgairen batzuk euskaraz egiteagatik C2 ere oparituko dela egunen batean. Eta irudipena dut, orobat, euskara eskasean ikasten diren eduki eta kontzeptuak ere eskas ikasten edo barneratzen direla; erabilerak ez ezik kalitateak ere, kale.

Tira, aurrera omen goaz (atzeraka, ordea, hainbaten ustez), eta, estatistiketan zein ondo goazen hobeto islatzeko, opari gehiago egitea proposatuko nuke; esaterako, Euskal Herrian sortze hutsagatik C2 aitortu lekioke jaioberriari, eta kanpotik datorkigun horri, berton hainbat urte emateagatik, C1. Zergatik ez? Martxan honetan, hablemos todos castellano, euskaraz ari garelakoan, como desía el Txiki aquel de Lazcano, ezta?

A! Eta kontuz lerrootan diodana kritikatzearekin, que yo ya tengo el CEDÓS, e!

¡Ya tengo el Bedós!

7 pentsamendu “¡Ya tengo el Bedós!”-ri buruz

  • Mikel Haranburu 2022-09-29 19:02

    “Zenbat gara, lau, bat, hiru, bost, zazpi?”
    Euskalduntzen duen ala ez duen… Euskaraz jakiteaz, are hitz egiteko kapaz izateak, ez du norbera euskaldun bilakatzen. Bada jende saldoa Euskal Herritik kanpo, Finlandian, Japonian, Andaluzian, Katalunyan…, Euskaraz egiten dakiena, baina horiek ez dute beren burua euskalduntzat jotzen… nik dakidala; Euskaraz jakin bai, baina jarraitzen dute Suomitar, Andaluziar, Katalan… izaten.
    Beharbada, bada garaia, aspaldi zen, gauzei dagokien izena emateko, eta ez besterik. Beharbada orduan konturatuko gara izan, oso gutxi garela, hizkuntzatzat Euskara dugunok. Ez garela euskaldunak Euskal Herrian bizi eta Euskaraz egiten dakigun guztiak. Izendapen horrek beste zerbait ekarri behar duela, ala beti engainaturik jarraituko dugula.
    Eskolak ez du inor euskaldun bihurtzen, eskola horrek berak ez baitu, ez eta hizkuntz eskolek ere, inor ingeles bihurtzen, Txinatar, Arabiar… haklako hizkuntza ikasteagatik eta titulua eskuratzeagatik.
    Bada garaia xehetasunaten sartzeko, mikroskopioaz begiratzeko eta ehunaren hariak banan banan zatertzeko, ala geure oihala, orain (oraindik) modan dauden galtza zulatu horien pare desegingo zaigu hankartean.

  • Zorionak, Roberto. Gauzak diren bezala esatea, hizkuntz politika negargarri hau salatzea da anabasa honetatik irteteko lehen urratsa.

  • Oso ona!
    Gauzak argi esan behar dira, nahiz eta batzuen gustukoak ez izan.
    Amildegiaren ertzean gaude…

  • Ekaitz ferpektua. Administrazio publikoetan B2 da gehien eskatzen den hizkuntz eskakizuna. Derrigorrezko ikasketak agiri hori opari emanda, agiria eduki bai, baina euskaraz ez dakiten langilez betetzen ari dira erakundeak. Iruzurra eta euskaldunoi egundoko errespetu falta.

  • Euskarako tituluak oparitzea: iragarritako desastre baten kronika.
    Atzera egin behar da astakeria horretan.

  • Hausnarketa interesgarria. Hemen azaldutakoa errealitatetik hurbil dagoela uste dut.

  • Hausnarketa interesgarria.