Requesta

Requesta –

requesta hitz internationala euscal hitza içan da.

Leiçarragac 19 aldiz erabili çuen.

Erabili çuen eta erabilcen du, ceren Leiçarraga eta bere obrac immortalac eta eternalac içanen baitira bethi ere.

Requesta

requesta hitz internationala batueraz ere aguercen çaicu, amiñi bat camouflatua, arrakasta janciaren pean. Hona hemen Euskaltzaindiac cer dioscun verba honi buruz:

errekesta
iz. [Oharra: Euskaltzaindiak, errekesta-k euskara idatzian izan duen erabilera kontuan harturik, forma hori ez erabiltzea gomendatzen du; ik. arrakasta].

Dakussagun hitz ejer hau anglesez, francesez eta espainolez:

en: request
fr: requête
es: recuesta

Imagina edo pensa gueneçaque arrakasta hitzac adiera internationala (escaera, sollicitude, petitione, demanda)  conservatua duela. Ez da hola. Arrakasta success/succès/éxito da.

Minçatuco gara!

Requesta

NAFFARRERA

39 pentsamendu “Requesta”-ri buruz

  • Requestaren familiaquideac:

    requiritu = requeritu Lç
    requirimentu = requirimendu = requerimendu Lç
    requirente = requirent
    requesta
    requestatu
    requisitione
    requisitionario
    requisitionatu
    requisitorio
    requisitoria
    requisito
    prerrequisito = prerequisito
    prerequisito
    correquisito = corequisito
    corequisito

  • Batueraz:
    Rekesta, errekesta eta arrakastarekin (eta halaber berauen esanahiekin) Orotarikoak eta Euskaltzaindiak batiburrillo bat egin dute.
    Espero dut Naberanen batek ez duela azaldu nahi izango requesta datorrenik arrakastatik! Oxala!

  • Requesta /rekesta/ eta arracasta /arrakasta/ ez dira ber gauça. Ez dira ber conceptuac.
    Arrakasta forma erabilcea biotaric bat(iburrilloa) eguitecotz batueraren gutigorabeherismo eta transformismoaren ondorio çucena da.

  • REKESTA ezin diat REKONOÇITU ahal.

    ARRAKASTA bai: arre-an-gara-tz-era “garrantzizko (ARRE-AN) garaiera (GARA-TZ-ERA)

    Bakoitzak juzka beza REKESTA eta ARRAKASTA hitzek zerikusirik duten.
    Ondo izan.

  • “ZER ERREKEITZEN ZAIZU”

    Pablo Castellanok EGINeko zutabean erlatatzen zuenez, formula magiko horixe zen, zehazki, norbaiti alien bat agertzen baldin bazitzaion: “zer errekeitzen zaizu”

    Josu, formula magikoei ere begirunerik ez?

    REKESTA
    Eta zergatik ez duzu jarri RECESTA? edo REQUESTA?

    REQUESTA, CÓMO CUESTA!

    Gabon izan

  • Ez dut uste seculan erabili denic “zer errekeitzen zaizu” euscaldunen artean. Zaizu?
    Ez, ez dut uste.

  • Requesta (escaera) handia daducan gauça bat “arrakastatsua” da. Hau da, requestatsua.
    /rekesta/ edo /rekuesta/ da ahoscatzen.

    https://www.euskaltzaindia.eus/index.php?option=com_oehberria&task=sarreraIkusi&Itemid=413&lang=eu&id=126239

    Batueran galaraci dute, nahita, hitz honen benetaco errannahia. Trampa!
    Lotsagarria!

  • Ez nauk gogoratzen “errekaitzen zaizu” ala “errekeitzen HAIK” idatzi zuen Castellanok.Zeren Jinkoari eta “pamiliarrei” HIKA egiten zitzaien.

    Dakidana da Castellano txit aditua zela euskal esaundetan. Aita Onaindia, Orozkoko Etxebarria eta Anuntzi kontsultatu beharko genituzke ea “ERREKEITU” hori ageri den.

    Bestalde, zuk ondo diozunez, “requeitu” edo “errekeitu” ESKAERA esan nahi du; aldiz, ARRAKASTA beste gauza bat da: GARAITZA edo GARAIPENA

    Ez daukate zerikusirik

  • https://www.euskaltzaindia.eus/index.php?option=com_oehberria&task=sarreraIkusi&Itemid=413&lang=eu&id=126239

    Ikus nondic heldu den arrakasta.

    Naffarreraz requesta eta arracasta biac onharcen ditugu, cein bere errannahiaz.

    errekeitu requeritu berceric ez da.

  • Gaurco familia:

    reservatu Lç

    reserva
    reservu = reserva
    reservable = reservagarri
    reservista
    reservismo
    reservatione Lç

    reservoir

  • parkatu, HAIK barik ZAIK

    Ados, REQUEITU eta ERREKEITU gauza bera dituk: “eskaera” nahiz “eskaintza”
    Zergatik ez erabili orduan “errekeitu” magikoa? Latin- ingelesen antzeko´-pareçidoari amore ematearren? Betiko betierekoa!

    Bestetik, “ZER OPHREZITZEN ZAIK” ere erabili omen izan da “pamiliarrekin” tratatzeko.
    PAMILIARRAK = Etxeko senide defuntuak (Anuntzi Arana: “Orozkoko Esaundak”)

  • ophrezitzen ez da nehoiz erabili nehon ere. PH hor?

    Naffarreran requeritu da forma egoqui eta çucen bakarra.

    Oraingo batueraz? Hori ez dagoquigu guri. Eguin deçatela nahi dutena orain arte beçala.

    Leiçarragac fincatu çuen gure hizcunça national bakarra: naffarrera.

  • Elhuyar:

    errekeritu, errekeri, errekeritzen
    1 du ad. (Zuz.) requerir
    2 du ad. (Ipar.) requerir, pedir, demandar; suplicar, rogar

    errekeritzen zaitut eman diezadazun: te suplico que me des

    Oharra:
    Ez dut uste, ez eta sinhesten ere, Ipharraldeco guciec /errekeritu/ ahoscatzen dutenic. Ez al dago /rekeritu/ ahoscatzen duenic? Bat ere ez.
    Naffarreran ahosquera biac dira çucenac.

    Euskaltzaindiaren Hizteguian lehenengo adiera baicic ez:

    errekeritu, errekeri, errekeritzen
    1 du ad. Zuz. Jurisdikzio organo batek norbaiti zerbait egin dezala eskatu edo zerbait egin behar duela jakinarazi. Epaileak zordunari zorra ordain dezala errekerituko dio.

    2 (Partizipio burutua izenondo edo izen gisa). Errekerimendu bat jasotzen edo hartzen duena. Errekerimendua jaso eta hurrengo hilabetearen barruan erantzuten ez badu errekerituak, ezetsitzat joko da errekerimendua.

  • Leiçarragaren bi hitz:
    resistentia 1
    resistitu 34 aldiz

    resistitu
    resistente = resistent
    resistentequi = resistentqui
    resistentia = resistencia
    resistible
    resistiblequi
    resistibilitate
    irresistible
    irresistiblequi
    irresistibilitate
    resistivo
    resistivoqui
    resistivitate
    resistore

    Aditz erro berbera (-SIST-) duten berce aditz batzuc:

    assistitu
    consistitu
    desistitu
    existitu
    insistItu
    persistitu
    resistitu
    subsistitu

  • REQUERIMIENTO oso ezaguna diagu Francoren denborakoek, eta “errekerimendua” deitzen genion, guk inozo halakoak.

    Bestalde (eta ene ustez betiere) ARRAKASTA (éxito) hitzak ez zeukak zerikusirik beste horien esangurarekin. Aski ebidentea duk.

    Orduan zer “margotzen” dute (dixit Iturriotz) Orotarikoan ageri diren “arrakasta” gutxiek? Nire ustez, ERREKESTA/ARRAKASTA asimilazio-araua gertatzen duk, hots, fonetika asimilzioa A hotsaren alde, euskaldunontzat errazago baita A hotsaz hastea (Hiztegiak lekuko)

    Beraz, OROTARIKOAK bestelakoa dion arren, sarrera hori (arrakasta) ez zegok bere lekuan.

    OROTARIKOAk, hik ere barruntatu duanez zenbait aberia serio dauka, bai karrozerian baita motorean bertan ere.

    Aberia larriena_(-A itsatsia ez errespetatzea) uste oker bategatik sortu duk: ustezko “-A artikulu aizunaren uste usteletik.
    Horren ondorioz dator egungo hiztegiek gaizki ibiltzea hitzen kategoria ematerakoan.

    Bestela, OROTARIKOA kriston monumentua dut. Ez da halako aberastasunik gure inguruko hizkuntzetan.

    -A hori beti-beti duk DESINENTZIA: zehazki, ARA (lurraldea), ARIA (espeziea), ERIA (multzoa, taldea) eta ERA (modua) atzizkien hondarkia.

    Ustezko “-A artikulu” fantasma horrexegatik lurperatu zitean Iruña-Veleia.

  • *sono = soinu
    son = sona
    sonatsu

    sonetto
    sonettero
    sonettatu

    dissono
    sonometro
    undisono
    altisono
    multisono
    unisono
    horrisono

    Leiçarragaren laur hitz:
    soinu
    soinulari
    resonatu
    consonant

    sonatu

    sonalia
    sonaja?
    sonajero?
    sonailu
    sonalio
    sonante = sonant
    altisonante = altisonant
    malsonante = malsonant
    sonatore

    sonata
    sonatina

    assonatu
    assonante = assonant
    assonantia = assonancia

    consonatu
    consonante = consonant
    inconsonante = inconsonant semiconsonante = semiconsonant

    dissonatu
    dissonante = dissonant
    dissonantia = dissonancia

    resonatu
    resonante = resonant
    resonantia = resonancia
    resonatore

  • sano
    sana

    sanotu
    sanotassun
    sanoqueria
    sanoqui

    sano eta salvo = sano eta salvu
    sano eta salvu
    sana eta salva

    sanicula
    sanitate
    sanitario
    sanatu
    sanable
    insanable
    insanabilitate
    sanativo
    sanatorio
    insano
    insana
    insanitate
    malsano

  • SONO
    DISONATU
    RESONATU
    (no entiendo tio)

    SOINU hitzaren “i” hotsak informazio garrantzitsu bat ematen dik: -INO txikigarria (*so-ino-u(ne). Ezin utzi bazterrera, hizkuntza arrotzen karietara.

  • Peru_Gabiriko 2021-05-23 22:59

    Ez dakit Naberan egiaz mintzo zaren ala psycho-magia praktikatzen duzun ZUZEUko irakurtzaileekin..

    Iberieraren deszifratzaile Houdini horrek..:-)

  • 1
    specie
    species = specie
    in specie

    biospecie
    ichnospecie
    infraspecie
    nothospecie
    oospecie
    paraspecie
    subspecie
    speciesismo
    speciesista

    special
    specialqui
    specialista
    specialitate
    specialisatu = specializatu
    specialisatione = specializatione

    specimen

    specifico
    specificoqui
    specificitate

    specioso
    speciositate

    specificatu
    specificatione

    speciatu
    speciatione

    2
    specie = specia
    speciero
    specieria
    speciatu

  • Lasai, Peru Gabiriko,

    Ez duk psycho-magia, baizik hizkuntza zientzia besterik ez.
    Dokumentazioarekin argudiatu ahal izateko, bederen, bi liburu hauek gomendatzen dizkiat:

    Noski,
    “EUSKERA DANTZARA! El ibérico según el euskera”,
    Txileko Valparaiso Unibertstatean ere ezagutzen ditek, Houdini jauna, nahiz eta ez Donostian.

    Eta Carma G. Huartas mallorkarraren “NU VENIM DINS LATINÁ”

  • Hizcunça romanicoac ez dathoz latinera classicotic. Evidenta. Haiec dathoz, in principio, lingua romana rusticatic.
    Ez dugu pensatuco, bada, romatar legionarioec hitzeguiten çutenic latino classicoan, ezta? Declinatione guztiequin eta hola!
    Latinera classicoa artificio bat içan cen, grecqueratic calcatua.
    Anglesa ere ez. Anglesa ere ez dathor latinotic.
    Baina egun, haur da, gaur egun, anglesac eta hizcunça romanicoec lexico amancommun bat daducate ceina baitathor latinera eta grecquera classicoetaric principalqui. Elementu communac cein identificatzen baitira interlingua deitzen denarequin.
    Millaca hitz eta hitz familia dirade, ceinac heldu baitzaizquigu idatzizco textuetaric.
    Contutan har ecen idatzizco hizcuncetan ere minçatzen ahal garela.
    Bon, laburbilduz, Naberan jauna guztiz oker dago eta dabil, bere vorondate onagatic ere. Herri hizquera eta cultura hizquera nahasten ditu. Ez daqui berheizten. Ez daqui. Eta ez du behin ere jaquinen ez ikassiren.

  • Catalan: dissonar
    English: dissonate
    French: dissoner
    Italian: dissonare
    Portuguese: dissonar
    Spanish: disonar

    Naberanec dio: “no entiendo tio’, dissonatu-ri buruz!
    Ez duçu ulercen?
    Ikassi eguiçu, bada!
    80 urthetan ez duçu ikassi?
    Bada garaia, guero!

    Eta S bikoitzarena ez da Leiçarragaren gracia bat!

  • dissonar, dissonant edo dissonancia (disonar, disonante edo disonancia) nire gurhassoec ez dute seculan erabili. Cenduac dira biac. Ulertu ere ez.
    Cantabrian jaioricoac içan arren, monolingueac.
    Hau ez da ahoz aho iritsitaco hitz familia bat. Ez hemen, ez nehon ere ez.
    Hau cultura hitza da. Idatzizcoa. Liburuetacoa.
    Eta honelacoac hamar millaca gure mundu honetan.

  • Josu, ia 80 urthe diat eta, horrexegatik ez nauk inozo (haginak berdinduta dizkiat).

    1) lexico amancommun bat partekatzen diagu, “latinera eta grekera classikotik datorrena” , diok hik.
    Zuztarreko errorea, hirea.

    Azter ezak greko eta latineria idatzia: gehien gehiena zera duk: JOAN-ETORRIKO MAILEGUA.

    Hots, euskal/iberierak hara eraman (-12.000~) eta oraintsu buelta etorri zaiguna. Beraz, erromantzea okerki deritzana ez zuan izan latina, baizik iberiera berantiarra.
    “Nu venim dins latinä” (Carme G. Huertas)

    2) Cultura hizkuntza # herri-hizkuntza.
    Noski petroski.

    Baina horrek ez du esan nahi herri hizkuntzatik eta beronen Kulturatik eta pentsaeratik lar den beste bereiztu behar ditugunik hizkuntza arrotzen karietara

  • specializatione hitzac bi mende baino gutiago daducaque. Nondic içanen da joan-ethorrico hitza?
    specializatu-c laur mende!

  • SPEZIEA hitza
    *es-boa-iza-era–>es-ba-zi-era—>ES-PEZI-E-A duk nire erroeriaren arabera.

    Izatez, txiste erraza duk: “nire erokeria espeziea”.

    Baina txiste erraza gainditu eta maila çientifico pixkat baduk, azalduko diat zehazki etimologia hau.
    Zin dagit matematikoki funtzionatzen duela orain arte egin dudan Etimologia Hiztegian (A-B-E letretan eta beste letra guztien zirriborroan). Laster ateratzea espero diat A-B zerrenda. Hiztegi osoaren 4´5 partea.

    Beraz, SPECIE erro aspaldikoa eta berorren eratorri guztiak oraintsu bueltan etorriak dituk hizkera classicoen eskutik.

    “Eta horrela bazan edo ez bazan,
    sar dadila kalabazan,
    eta ager dadila
    Derioko plazan”

  • Kontua da itzuli bazirela noizbait joanak behar direla ere bai. Eta kontua da: noiz, nola eta zergatik? Are gehiago, zergatik hartuko zituzten arrotz batzuen hitzak arioek? Zein onura ikusi zizkieten? Zein beste elkartrukatze egon zen orduan? Bortxaz irakatsi genizkien, agian? Edo erromantze interkultural baten bidez? Arioak joan etorriko Atapuerkako biztanleak ote dira baita ere?

  • separatu

    separable = separagarri
    inseparable = separaecin
    ecin separatuzco = separaecin
    inseparabilitate = separaecintassun
    separatione
    separativo
    separatore = separatzaile
    separatismo
    separatista

  • Enekorix, Asterix eta Obelix

    Arioak duela 4000 urte inguru etorri ziren (inbaditu gintuzten, erran nahi baita). Latineria, orain dela 2.500 urte inguru sortu zen hamaika loretatik. Horiek ezer gutxi hartu zuten euskal/iberieratik.

    Euskal/iberieraren globalizazioa, berriz, duela 12.000 urte gertatu zen madaleineko taldeak Europa erdi.despopulatuan zehar barreiatu zirenean. Zergatik 12.000 urte inguru? Mila urte lehenago oraindik glaziazioa zegoelako, eta mila urte ostean glaziarea urtu eta uholdeak lurralde zabal asko inundatu zuelako (“Dilubio unibertsala”).

    Beraz, euskeraren globalizazioa duela 12.000 urte gertatu zen. Orduan Mediterranioko jende guztiak jaso zuen gure hizkuntza bisilabikoa (akitaniera zaharra): hazi, bizi, hasi, boro/buru, behe, izan, izen, sein… eta halako hainbat erro.
    Euskera/iberiera “lingua franca” bihurtu zen, gaur egun ingelera den antzera.
    Zeintzu populuk jaso zuen gure hizkuntza zaharra?: Glaziarerik ez zegoen lurraldetakoek; Alemania zati batek, Italia eta Suiza, Korsika, Sardinia, Grezia, Kreta eta Ejeoko uharteak denak, Georgia eta Sumeria. Mendebalderantz, Eskozia eta abar.
    Krutwig jaunak iradoki zuenez “GARALDEA” liburuan, euskal geruza bat geratu zen Europa osoan.
    Baina orain gehien interesatzen zaiguna, JONIOAK dira.
    Hango toponimia euskeratik interpretatzen da erraz asko, gainerako Garaldekoa bezala.

    Dorioak (indoeuroparrak) duela 4 edo 5 mila urte sartu ziren. Abeltzantzatik bizi zen jende trashumante hura joniarrak baino askoz inkultuagoa zenez, greko jonieratik jaso zuen kultura eta hizkuntza. Beraz, euskeratik.

    Orduan, normala da egungo grekoan JOAN-ETORRIKO MAILEGU mordo bat aurkitzea, grekoa (eta latina hainbatean) aztertuz gero.

    Adibidez,

    AITIA grekoak (justizia) AUZIA euskera hartzen du oinarritzat.
    LOGOS grekoak (arrazoia) ELEGOA euskera (ele-goe-era),

    eta horrela erro eta berba-errosario luze bat dago euskera geruza zaharrekoa, oraintsu iritsi zaizkigun grekozko nahiz latinezko hitzetan.

  • Josu, zuk aipatzen duzun glaziazio-ondorengo euskararen espantsioaren teoria egia balitz ere, ez leduke inongo erlaziorik zure etimologiek izan lezaketen sinesgarritasunarekin.

    Espeziea-ri buruz diozuna berebiziko puzzlekeria da. Nire amonak zioen bezala, ze errosario da hori??!!

    Bide batez, irudikeria mintzagai dugunez, galdera Josu Lavini (galdera serioa hau). Zer deritzozu kantxa erditik sartu berri dudan hiruko horri buruz? Leduke. Erabiliko al zenuke? Zentzurik ba al du aditz trinko moduan?

  • “AITIA grekoak (justizia) AUZIA euskera hartzen du oinarritzat.”

    AITIA grecoz ez da “justicia”, “causa” baicic.

    IA bucaera philosophIA moduco substantivoetan aguercen çaicun berbera da.

    AUCIA dagoela AITIAren oinharrian? Improbablea iruditzen çait. Haguitz improbablea.

  • Julen,

    LEDUQUEc emaiten du LEUQUE bizcaierazcoa. EDUN aditza da:

    dadu ceduen ledu
    daduque ceduqueen leduque

    Normalean D hori ez da ikusten ez ençuten:

    dau ceuen leu
    dauque ceuqueen leuque

    Polita da çuc erabilitaco forma berreraiqui hori.

  • spongia

    Leiçarragac erabilitaco hitza dugu.
    Ahosquera: /spongia/, /sponja/ edo /esponja/.

    en: sponge
    es: esponja
    fr: éponge

    Batueraz: esponja, belaki, harroki

    spongite = spongita
    spongioso = spongios /sponjos/
    spongiositate /sponjositate
    spongiatu /sponjatu/
    spongiforme

  • Eskerrik asko, Josu!

  • Placer handiz, Julen!

  • Naberan, ez dut iruzkin hau idazteko beharrezkoa dudan baino denbora gehiagorik galduko zurekin. Ostean, nire osasunaren alde, ez zaitut gehiago irakurriko ez arraposturik egingo.
    Zuretzat, Mediterraneoko jende guztiak jaso zuen hemengo garaiko hizkuntza. Joniarrak sekulako ignoranteak zirenez hizkuntza bisilabiko eta oso oinarrizko bat hartu behar izan zuten, haien hitzekin ez baitziren zakila aurkitzeko gai ere ez, baina ostean hona etorri eta sarraskitu gintuzten. Venga, hombre! Zure teoriek ez daukate ez zentzu teorikorik hizkuntzen mailegutzari dagokionean, ez zentzu arkeologikorik, ez zentzu historikorik, ez ezer. Populazioaren froga genetikoak non dira? Non dira froga arkeologikoak? Presentismo baldar baten bidez lantzen dituzu zure puzlekeri guztiak, ahoa betetzen duzu metodoaz hitzegiten metodo hori zuzena ez izateaz gain zientziaren aurkako atentatua denean. Zurea esoterismoa besterik ez da. Segi Euskal Atlantidaren (dilubio unibertsalak urperatua) bila, azkenean aurkituko duzu, eroetxean bada ere. Aio!

  • Laket zaidak grekoaz (eta euskaraz) solastatzea zuekin.

    Julen, pazientzia pixkat. Aurki izango diak “kotoiaren froga” “nire” erroei buruz (45~ monosilabiko eta 120~ bisilabadun), hiztegi osoan barna nola portatzen diren ikusita.

    Josuk dio “haguitz inprobablea” dela AITIA grekoak AUZIA euskera oinharritzat hartzea.
    “Haguitz inprobablea” esatea ezer ez esatea duk “forogaçioen” mailan. Frogak oso ebidenteak izan behar ditek.

    Lehenbizi koka gaitezen perspektiba historikoan (hizkuntz sena):
    Lehen esanda utzi diat latinak 5 urte zeukala, 80-100 urteko euskeraren aldean. Bada, grekoa 7 urteko neska-mutikoa duk. Sen apur bat duenak eta hizkuntzen ezagutza pixkat, zera pentsatuko luke iñozo-iñozo (aurreiritzirik bage, erran nahi baita): neskato-mutikoak bere atsagureengandik jaso zuela. Eta haguitz inprobablea zela bestelakoa.

    Baina goazen froga ebidenteetara: interlinguako hizkuntzarientzat ARAU diren hauetara:
    1) hitz konplexuagotik laburtzapenera.
    2) hotsen bilakaera: adibidez, B–>P–>M–>H/F–>0
    edota: Z–>T–>D–>F–>0
    3) berba konkretuaren esanguraren ezagutza (antropologia)
    4) hizkuntzen historia (arkeologia/genetika)

    Orain, arau horien arabera, juzka bitza populuak (inpartzialtasunaz) adibide gutxi hauek:

    AITÍA/AUZIA auzia: *auz-en-eria “gai garrantzitzuen (AUZ-EN) multzoa (-ERIA)”
    Cf, euskarazko AUZ erroaren bilakaera: AUZ//-UTZ-UZ-//ZE-//-TE-//DE-//TZ (top. auzo, Zarautz, Uzturre, Zeberio, Arrate, Derio, aunhitz)

    Grekozko AI- eta -IA : grekoak ez dauka bere hitzen memoriarik. Euskeraren arabera AI lehen euskerazko monosilaboak (polisemikoa, noski), “etorkizuna eta desira” esan nahi du, eta kobetako ikurra, berriz, gezia aurrera begira (aitzina).
    Greko nahiz euskerazko -IA atzizkiak (philosophia, oilosofhia…eta abarreria), euskeratik irakurrita, ARIA “ESPEZIEA” (ortuaria, madaria…) hitzaren hondarkia duk; baita ere -ERIA (gazteria, zaborreria…) izan daiteke “TALDEA/MULTZOA”. Testuingurutik atera behar zein den.

    Hurrengorako besteak (“errosario” bat, bai, Julen)

  • Enekorix,
    Nik ere ez zeukeat denbora soberarik eta gurago neukek neurera dedikatzea, baina tira.
    Oso nomala deritzot zure amorruari (eskema zaharrak kolokan?)

    Irainekin ez duk ezer konponduko.
    Bide batez, astazakilak DORIOAK zituan. Historia horri buruz sobera dokumentazio arkeologiko/genetiko/antropologiko eta lingüistiko dituk, eta historigrafia ugari.

    Besteak beste ILION-TROIAKO GUDUA. Europa indigenak hortxe galdu genian bataila erabakigarria. Ondoren, 1512an, Nafarroakoa.

    Marija Gimbutas lituaniar/estatubatuarraren liburuak gomentatzen dizkiak, amorruarekin bagerik argudioekin arrazoitzeko.
    Ez daukak denborarik ala ez duk entzun nahi?

Utzi erantzuna

Zure e-posta helbidea ez da argitaratuko. Beharrezko eremuak * markatuta daude