Inposaketarik ez? Ziur?

Inposaketarik ez? Ziur?

Inposaketarik ez? Ziur?

Ez dakit zer izan zen lehenago: “Inposaketarik ez!” aldarria ala protesta soziala Euskal Herrian. Ulertzen dut aldarrikapen horrenbackgorund-a baina, modu berean, zentzubakoa dela esaten ausartzen naiz. Zer da, bada, inposaketa, estatuaren jarduna baino. Estatua hiritarren gaindiko “ente” gisa onartzen dugun heinean, inposaketa onartzen ari gara. Hala uste izan dut kontzientzia izan nuen une horretatik bertatik, baina tira, hiztegira abiatu naiz “inposaketa” adieraren esanahi ofiziala eta nire interpretazioa bat al datozen jakitearren.

InposaketaEzarrinorbait zerbait onartzera behartu.

Definizio hori onartzen dugun heinean, eta estatuaren jarduna zilegi bilakatzen dugun heinean, “inposaketarik ez!” oihuak ez du zentzurik. Ez, behintzat, anarkista-libertarioen ahotik etortzen ez bada.

Gizarte anarkista bat posible izango ote zen ala ez eztabaidatzen hasi aurretik, jakin beharko genuke eztabaida ez dagoela estatuaren karakter inposatzailean, inposaketa horien moralitatean edota zilegitasunean baizik. Mundua inposaketez josita dago: motoetako kaskoetatik hasi eta, nola ez, zergetara (impuesto, gazteleraz) iritsi arte.

Seguru aski, “inposaketarik ez!” lau haizeetara zabaltzen duten horiek onartuko dute beste honako inposizio hau:

  • PFEZa: Inposaketa da, dudarik gabe. Gipuzkoan, esaterako, %49ko zerga aplikatzen zaie urtean 175.000€tik gora irabazten duten pertsonei –hori ekiditeko egiten dituzten trikimailuak, SICAV eta delakoak beste istorioak dira-. Nik ez dut oraindik Gipuzkoako ogasunaren aurrean “inposaketarik ez!” delako pankartarik ikusi. Zergatia, nire ustez, argia da: ez da zilegi pertsona batek urtean 200.000€ irabazten dituenean, beste bat etxerik gabe, zubipean, aurkitzea. Moralitate horri zor zaio zerga-sistema progresiboaren izaera; aberastasun hori gutxien dutenen artean banatzea ondo dagoela dioen moral unibertsal horri –Ogasunak jasotako dirua non eta nola banatzen den beste kontu bat da-.

Entzuna dut kalean “inposaketak eskuinak egiten dizkik, ez ezkerrak!” bezalako artistakeriak. Bada, hurrengoan, horrelako txorakeriarik esan aurretik, bi aldiz pentsa dezagun.

(Jatorrizkoa Zirriborroak blogean)

Inposaketarik ez? Ziur?

15 pentsamendu “Inposaketarik ez? Ziur?”-ri buruz

  • Ados nago ein handi batean esaten duzunarekin, baina kontua hemen noren boterea onartzen dugun da. Hau da, guretzat zilegi den enteak ez digu inposatzen, inposaketa zilegi ez den batetik datorrelakoan nago. Bestalde, beste plano batean eta aurrekoarekin nahastuz diskurtso politikoa dago. “Nire ideologia ez da inposatzailea, barneratzailea baizik; aldiz zurea, nik nahi ez dudana alegia, inposatzailea”. Azken finean hori da politika, dialektikaren gerra. Gure politikoek joku horrekin jokatzen dute etengabe.

    Hala ere, ezker-eskuin ardatza alde batera utzita, gaia erakundeen planoan jarrita ere ez da hain erraza nik uste… eskumenak (eta hauen urraketak) tarteko eta erakunde bakoitzari ematen zaion zilegitasuna bestetik Euskal Herriaren kasuan bereziki oso inguru lausoa da. Erakunde hauek zilegi diren ala ez galdetu gabe beraz joku tranposoan sartzen gara. Noizko erabakiko dugu ze erakunderen boterea onartzeko prest gauden? Ze botere egituraketa nahi dugu? Noizko erabakitzeko eskubidea EHrentzat? Erabaki dezagun gure joko zelaia.

    Nik uste, hau argitu bitartean zenbait kasutan zilegia dela aldarrikapena. Kuriosoa da, baina azken erabaki hau ere gehiengoak gutxiengo bati inposatuko dion erabakia izango da 😀

    Gai korapilatsua dudarik gabe, zer pentsatu handia emanten du bai!

  • Estatuaren jarduna zilegia izatea ez du esan nahi estatua egiten duen guztia zilegi danik.
    Talde bateri gehiegoa ematea ez du esan nahi talde hori jendeari behar edo nahi ez ditun gauzak inposatzen ez dionik modu bidegabe baten.

    Adibidea PPn dezu, inposatzen ari dira Espainia mailan ta modu txarrenean, zergatik? Ba “programa” batekin irabazi zutelaku hauteskundeak ta guztiz kontrakua egiten ari dutelako.

    Talde bat irabaztean gertatu like agintzen dagoenean bere programan ez zeramatzan gauzak egin behar izatea, ta inori kontsultatu gabe edo herritarren iritzia kontuan hartu gabe egiten badu, oneroko edo txarrerako, inposatzen ariko zan modu txar batez.

    Inposaketarik ez esatea zentzu asko izan like, baina tira nora lege guztiak “inposatzen” dira, esaldia gaizki omen dago.

    Ta jada hemen irabazi ez dutenak bere boterea baliatuz legeak ezartzen dizkigutenean (Espainiako estatua), modu txarrean inposatzen ari da hemen.

  • Jurgi Arruti

    Noren boterea onartzen dugun? Dialektika politikoaren gerra? Gauza askoz sinpleagoa da. Uste dut biok nire tesiarekin bat egiten duzuela, baina ez dakizuela. UPD style.

    Lehenengo galderari erantzunez, ez naiz ari Espainiako estatua ala Euskal Herriko zazpi probintziak bat hartuko lituzkeen estatu hipotetiko bati buruz. Sistema politikoaz ari naiz. Estatua, ordezkaritza parlamentarioa, gizarte antolakuntza moduan. Anarkismoa alde batera uzten dugun heinean “inposaketarik ez” horrek ez du zentzurik. Estatuak inposatu egiten baitu beti, bai Espainiakoak bai eta Euskal Herrikoak ere.

    Suposa dezagun etorkizuneko Gobernu hipotetiko batek Oinarrizko Errenta bat ezartzen duela: biztanle bakoitzak 4.500 euro jasoko ditu hilero. Neurri zoragarria denontzat, ez dago defizit publikorik ez eta pobreziarik ere. Baina , hala ere, Errenta Basiko hori inposaketa bat da. Beraz, tesia honakoa da: eztabaida ez dago estatuaren karakter inposatzailean, inposaketa bakoitzaren moralitatean edota zilegitasunean baizik. “Inposaketarik ez!” esateko eskubidea duten bakarrak akratak dira. Eskuin/ezker espektro politikoei dagokienez, badakit oso lausoa dela, baina herriaren kontzientzia kritikoa islatzen duen pasarte anekdotiko gisa jarri dut. On egin.

    • Jendeak nahiko balu ez zan inpOsaketarik izango edo hobe esanda gehiengoa ez zun inposaketarik izango , ta badaude Inposaketak ta INPOsAKETAK

    • Lasai eh txikito… uste dut hasieratik esan dudala zurekin ados nagoela… ea nor den UPD style hemen. Argi dago neurri guztiak inposatzen direla, eta horietako batzuk onartu egiten ditugula. “Inposiziorik ez!” esatean beraz, onartzen ez ditugunak jartzen dira agerian. Esanez bezala, “gure neurriak onak dira eta zuenak ez”. Konparazio batera “los nacionalistas” famatua datorkit burura. Hau da, Espainiar sentitzen direnak normalak dira eta gainerakoak nazionalistak.

      Burruka politikorako eta hegemonia lortzeko erabiltzen dela? Partikularra eta unibertsala bereizteko eta bakoitza zein den adierazteko? Bai. Gaizki esana dagoela eta beste era batera esan beharko litzatekeela? Gaizki esan dago, baina ez dakit… nire zalantzak ditut erabileran. Ni ez naiz aditua, agian norbaitek argituko du erabilera honek zenbateraino merezi duen edo ez. Adibide andana dago horrela eta.

  • “Inposaketarik ez!” esateko eskubidea duen bakarra akrata da? Hori bera ez da inposaketa bat? Inposaketa bakoitzaren moralitatea noren ikuspuntutik? Moralitatea absolutua da?

  • Jurgi Arruti

    1.- Moralitatea ez da absolutua. Gizarte motaren arabera etabar moralitate ezberdinak daude, argi dago, baina bada moral orokor bat gizarte okzidentalean. 1948ko Giza Eskubideen Aldarrikapen Unibertsala da moral “konpkato” horren emaitza-edo. Amazoniako dena delako tribu baten, agian, beste moral batek markatzen du egunerokoa. Gero, norbanakoaren ideak baldintzatzen dituena, etika litzateke.
    2.- Akratek diotena da Estatuak mugatu egiten duela askatasun indibiduala, eta hori egia absolutua da. Estatuak mugatu egiten du hiritarren askatasuna, inposatu egiten duelako; onerako ala txarrerako, baina berak markatzen ditu herritarren pautak. Baina, berriro diot, anarkismoa eta estatismoaren arteko eztabaida beste bat litzateke.
    3.- AHTaren aurka kexatzen ari dena ez da inposizioaren aurka kexatzen ari, inposizio konkretu baten aurka baizik. Berriro diot, arazoa ez da estatuaren karakter inposatzailea, badaudelako inposizio batzuk onartzen direnak.
    4.- Horrela, beraz, estatua onartzen badugu, alferrik da “inposaketarik ez!” oihukatzea. Neurri konkretuen aurka kexatu, ez inposizioen aurka, badakigu eta inposatu beti egingo duela. Akraten baldintza, berriz, hasiera-hasieratik inposaketa horren aurkakoa da.

  • Estatuak mugatzen dula askatasuna? Kendu estatua ta indartsuenak (oraindik baino gehio) aginduko zuketen, askatasuna beti mugatua egongo da orduan, nik gauz bat nahi badut estatu gabe ta beste bat kontrakua, batena egiten bada bestearena mugatzen ariko zan ta.

  • Hurrengorako, manifestazioren baten norbaitek “Inposaketarik ez!” kartela ateratzen badu ostiak inposatuko zaizkio.

  • Jurgi Arruti

    Estaturik gabeko gizarte-antolakuntza oraingoa baino hobea litzateken ala ez beste debate bat da. Ni ez naiz anarkismoaren apologia egiten ari, aurkakoa ere iradokitzen dut testuan. Hala ere, Piotr Kropotkin pixkat irakurtzea gomendatuko nuke, indartsuenaren eta sozietate naturalaren ekiparazio hori bertan behera uzten duelako. Estatu mailan badaude komunitate batzuk, auzolanaren bitartez pseudo-anarkismo batean bizi direnak. Mexikoko Chiapaseko historia ere gomendagarria da: Markos azpi-komandantea etab.

    • Estatu mailan? Zer Estatu? Frantziarra? Espainiarra? Agian, bada garaia Estatu maila gureari sartzeko. Kolonialismoaz hitz egiten dugu, baina ez dugu gure Estatu ereduaz hitz egiten.

      • Jurgi Arruti

        Egia da “estatu mailan” hori matizatu beharra dagoela. Euskal Herria estatu gabeko herria dugu oraindik eta frantsesez ez dakit, beraz, “Espainiar estatuan” esan gura nuen. Kolonialismoa eta kutxen pribatizazioaren arteko loturak urrun harrapatzen nau eta orain ez da momentua, niretzat behintzat. Hala ere, bihar irakurtzeko prest.

  • Jurgi Arruti

    Ta, Olentzero, ez pentsatu bi aldiz, hurrengo manifaren batean baten batek “inposaketarik ez!” pankarta erakusten badik, eta anarkista onaren txartela ez bazaramak soinean, pare bat hostia emango zizkioagu, justizia sozialaren izenean.

  • aupa,, eredu sozialaz hitz egiten duzu baina kolonialismoaz ez. Ezin da biak batera lantzen dituen diskurtso bat eraiki? Euskal Herriak osatzen duen Estatu bati buruz hitz egin duzu, baina hori nola egiten da eredu sozial batekin? Ezin da EAE eta Nafarroa batu? Ze zuk esaten duzu zazpiak bat, baina iparralde oso urruti ikusten dut. Igual kutxen bankarizazioa kolonialismoaren ondorio zuzen bezala ulertu beharko genuke. Kutxa estatal baten debatea proposatzen dut.

Utzi erantzuna

Zure e-posta helbidea ez da argitaratuko. Beharrezko eremuak * markatuta daude