Gazte abertzalea hauteskunde aurrean

Gazte abertzalea hauteskunde aurrean –

Tarteka, idazleak, orri zuriaren aurrean biluztu egiten dela sentitzen du. Nolabaiteko hutsunea nabari du, eta zalantzak sortzen zaizkio egin beharrekoaz. Beste behin ere, barruan duena zintzotasunez kanporatu, ikusten eta entzuten duena adieraziz, sinesten duen horren alde eginez, edota, -betiere errealitatearen ikuspegitik- sormena, fikzioa eta metafora jorratu.

Nolanahi ere, eta jakinik nirekin ados daudenak asko ez direla izango, protagonista ezaguna  da beti.

Gazte abertzalea hauteskunde aurrean

Hasieran,  kontakizun honetako protagonista, nerabe bat, eskolatik fakultaterako jauzia normalizatu nahian, dena zalantzan jartzen duena, -bere burua barne- bere ideiak konfiguratu eta garatzeko asmoa duena. Inguratzen duen munduaren taupadak bitartekaririk gabe ulertu nahian dabilena, inolako manipulaziorik gabe.

Nerabe har ohartzen da, bera parte den gizartea, erakunde politiko nahiz erlijiosoen “ikusmen lausoa” eta kolaboratzailea, agerian  egon arren, liskar gogor eta latz baten efektuen mende dagoela -aitonak hainbat aldiz aipatutako liskar hura-, eta oraindik ez dituela  ondorio praktikoak behar bezala metabolizatu.

Ez da gai sentitzen bere aitona bezalako ehunka mila euskaldunek defendatu zuten ideia errepublikazale eta abertzalea azpiratua izatearen ondorioak, behar bezala neurtzeko. Baina badaki, Francok eta bere euskal, zein ez-euskal “kolaboratzaileek”  beldurra  eta harrapakeria inposatu zituztela frankismo luzean zehar.

Iraganean murgildu nahian egia jakiteko asmoz, ikusten du euskal klase politikoan batzuek frankismoaren egungo “adarkadura demokratikoari” aurre egiten dioten bitartean, beste batzuek -dagoeneko laurogei urte igaro diren arren- etsi egiten dutela, eta onartu Madrilgo gobernuak “oraindik ere” garaituak direnei ematen dien tratu umiliagarri eta errebantxista.

Nerabe unibertsitario honek, bertsio, helburu eta interes desberdinak dauzkaten baina arrazionalki elkarrekin bizitzera behartuta dauden bi munduren artean bizi da.  Nolanahi ere, “egia inteligentearen” bilaketan, bere erradikaltasunak onartzen du, zaila dela bere bizi proiektua garatzea -buruari leial izanez- bai inguratzen duen gehiengo gizarte, zein familiako egungo belaunaldiarekin.

Jakin, badaki, gaur egungo nukleo familiarra sortu zutenak garaituak izan zirela eta garaituen  tratua jaso zutela, eta haien ondorengoak -bake eta elkarbizitzaren izenean- erregimen horretan babes hartu dutela, baina ez “burua makurtu gabe”.

Aukera bat da, beste aukera bat,  makurragoa litzateke bakarra izatea. Nerabe unibertsitarioak, bere aitonaren jokabidea inbidiaz gogoratzen duen bitartean, argi eta garbi ikusten du beste batzuk nola mugatzen diren bizitzaren onurekin amestera.

Kontakizunaren protagonista den nerabeak, gogoeta egiterakoan , konturatzen da zaila dela gaur-gaurkoz,  erdi galdua ikusten duen  kausa baten alde modu inteligentean egitea. Nor den jakin nahi du, egiaz nolakoa den eta non dagoen, eta ez du inork adierazterik nahi. Berak bakarrik aurkitu beharra dauka, bere kabuz.

Ezin hobeto daki erreferentzia bere aitona dela. Bere aitonaren memoria gogora ekartzean, gizon zuzen bezain jator bat ikusten du, etxea, familia, herria eta herrialdea defendatzera behartuta egon zen belaunaldian murgildua, baina garaitua eta frustratua.

Gazte unibertsitario hau buruargia da, zalantzarik gabe, baina gaztea, eta, tarteka, zalantzatia ere bai. Behar bada, prestakuntza ikastetxe erlijiosoetan jaso izanak, kontraesankor samarra izatea darama, eta -esponja baten gisa lan egiten  duen garunaren jabe denez- tarteka nahiko “iragazkor” jotzen du bere burua.

Bere prestakuntzari dagokionez, inoiz ez du ikasketak eta kirola uztartzeko arazorik izan, eta horrek nolabaiteko segurtasuna ematen dio helburu akademikoak ahalegin handiegirik gabe lortu ahal izateko.

Arazoak beste batzuk dira. Ez du beste batzuek interpretatzen dutenaren ikusle izan nahi. Berak protagonista izatea erabaki du. Ahaleginak egin nahi ditu, hamarkadaz hamarkada “kastitate demokratikoa” eta inposaturiko errealitatera egokitzea predikatzen jarraitzen dutenen gainean, nagusitasun-plano batean kokatzeko.

Nerabe unibertsitarioak iritsi egin nahi du, ez du amore ematen. Ez du “praktikoa” izan nahi, ez baitu benetako irizpide eta duintasunik gabe bizi nahi. Ez du “duintasun kontzertatua” onartzen, egia bilatzen du, errealitatea.

Gaztea da, oso gaztea, baina sistemaren kontraesanek erakutsi diote “errealitate ofiziala” garaileek asmatzen dutela, eta komeni zaien modura  erabiltzen dutela. Hortik eratortzen dira, gero, ondorioak. Ondorio politiko, sozial eta ekonomikoak. Eta ondorio horiek erabakigarriak izan dira, ez bakarrik aitonaren iragana zehazteko, baita euskaldunen belaunaldi askoren oraina eta geroa bideratzeko.

Garaileek “oraindik ere”garaituen agintari.

Nerabe unibertsitario euskaldun, jatorra eta buruargia, zorterik onena zuretzat, zure esku baitago gure herriaren etorkizuna.

Gazte abertzalea hauteskunde aurrean
Gazte abertzalea hauteskunde aurrean
Gazte abertzalea hauteskunde aurrean
Josu Iraeta

Etxalartutako donostiarra. Idazlea.

2 pentsamendu “Gazte abertzalea hauteskunde aurrean”-ri buruz

  • Gazte abertzaleak errealitate triste hau aldatu nahi du, baina ez daki nondik hasi. Hauteskundeen bueltan bertako alderdiek berea saldu nahiko diote, baina begi-aztia bada jakingo du sistema sustengatu eta ogi-apurrak besterik ez dituztela kudeatzen, abertzaletasunaren subjektua (euskaldunok alegia) pixkanaka desagertzen doan bitartean. “Nola bozkatu geure desagerpena programatuta duten estatuen hauteskundeetan?” esango du, “Epel akomodatu halakoak!”

    Ezker muturretik mundua aldatzeko promesa ezin-hobea daukatela esango diote, komunismoa deritzona. Honek, baina, iraultza eta proletargoaren diktadura deritzon distopia bat behar ditu aldez aurretik derrigor, eta gainera euskaldunok bost axola zaizkio. Borondate oneko gazte asko, azken hau ikusi gabe, honen alde ari dira lerratzen azken urteetan, abertzale helduen aurrez-aurre jarriaz. Formula txarra aberri bat askatzeko.

    Horrelaxe dago panorama. Gazte abertzaleak ez du benetan eta soilik bere herriaren alde egiten duten antolakundeen berririk, gabiltzanok era batera edo bestera isilarazi edo zentsuratuak baikara, euskal den oro beren txiringitora murriztu nahi duten horien partetik.

    Hau irakurtzen ari bazara, gazte, jakizu badela hainbat jende abertzaletasunaren bazterretan lanean, egiazko euskal boterea eraiki eta Herria askatasuneranzko bidean jartzeko. Ongietorria izango zara

  • Etsaiaren jokuan mugitzen gara eta ez dago aske izan nahi ez duen herririk.
    Bi motako hauteskundeak daude: konstituienteak eta destituienteak.
    Bigarren kasuan, gurea dena, Estatu kanpotar eta zapaltzaileek bere hauteskundeak inposatzen dizkigute gure lurraldetan, gure integrazioa haien Estatuetan helburuarekin eta gure desagerpena ziurtatzeko.
    Lehen kasuan, bakarrak onartu behar dituguna, gure Estatu propioa bermatuko lituzke.
    Frantziak eta Espainak gure lurraldetan antolatzen dituzten hauteskundeak ilegalak dira eta delito bezala tipifikatua egon behar zen.

Utzi erantzuna

Zure e-posta helbidea ez da argitaratuko. Beharrezko eremuak * markatuta daude