Euskal Herriari jakinarazpena

Euskal Herriari jakinarazpena –

Asier Guridi Zaloña, Venezuelako Errepublika Bolibariarrean “errefuxiatu estatus edo izaera” ofiziala duen euskal exiliatu politikoak, ondorengoa jakinarazi nahi dio Euskal Herriari: 

Euskal Herriari jakinarazpena

Estatu espainiarraren jazarpen eta mendekutik ihesi, 2001. urtetik exiliaturik nago. Aurretik, 1992. urtean, Espainiako Guardia Zibilak basatiki torturatu ninduen eta 1992-1997 urteen artean Estatu espainiarreko presondegietan preso egon nintzen. Leku aldaketetan  eta presondegi barnean sei alditan jaso nituen jipoiak.

2005. urtetik Venezuelako Errepublika Bolibariarrean bizi naiz. 2008an, venezolar jatorriko bikotearekin dudan bikoteko harremanean jaio zen Iban Guridi Diaz gure semea. Denbora guzti horretan, mototaxi eta taxista lanak eginaz izan nuen irabazpidea; 2013ko irailean -atzerriko interesei, aginduei eta diruari  jarraiki-, Interpoleko agenteek atxilotu ninduten arte.

2013an, epe labur batez preso egon ostean, egun bizi dudan eta 13 urteko euskal/venezolar haurrari zuzenean eragiten dion infernua hasi zen egiazki. Inolako nortasun juridikorik gabe, eskubiderik gabe, bizitza normala egin ezinik,.. kale gorrian utzi ninduten. Honek nire semea Iban, nortasun, babes, berme eta eskubiderik gabe gelditzea ere ekarri zuen. Era guztietako arazo, ezintasun eta eragozpenak bizitu ditugu: Venezuelak bizi zuen egoera sozioekonomikoarengatik, jakien salmentan arrazionamendua izan zen garaian, elikagaien erosketa eragozten zitzaigun nortasun juridikoa edo Venezuelako Nortasun Agiria ez izatearren. Linbo egoera honetan, juridikoki ez nintzen existitzen,  ez zegoen lanbide formalik izaterik, ezta mototaxista edo taxista gisa lan egiterik.  Bizi nintzen herrian adibidez, laranja zukuak saltzera kalera atera nintzenean, bertako Udaleko funtzionariak izan ziren kaletik kanporatu nindutenak.

Urte asko pasa ditut nortasun agiririk gabeko egoeran. 2020ko irailean Caracasen dagoen Espainiako Kontsulatu Orokorrak ere, Estatu batek bere lurraldez kanpo eman dezakeen nortasun agiri bakarra, hots pasaportea, ukatu zidan. Ukazio horrek, aita eta seme baten artean ematen den eskubideen transmisioa eragotzi zitzaion Iban Guridi nire semeari. Nola eman nire semeari seme izatearren dagozkion eskubideak, era berean eta aurrez, bere aitaren nortasuna eta aitortza eragozten bada?

Espainiako Kontsulatu Orokorrak nortasun juridikorik ematen ez didanez, semea Euskal Herrian, Oñatin, egoera irregularrean bizi den venezolar jatorriko etorkin gisa bizi da. Nortasun juridiko hori izatea nahitanahiezkoa da semea Kontsulatu Orokorraren aurrean aurkeztu eta dagozkion eskubideak eskuratzeko.

Ez da batere gozoa gizartetik bereizia eta aldendua bizitzea, inolako babesik, bermerik, eskubiderik, eta tutoretza eraginkorrik gabe. Linbo egoera horretan bizi beharrak soilik, mila arazo sortzen ditu egunak joan eta egunak etorri. Besteak beste: ezin lanbide duinik izan; gidatzeko baimenik izan; banketxetan konturik izan; norberaren izenean telefono mugikorrik izan; administrazioan tramiterik egin…. Nire semea Iban zuzenki kaltetua da ere ; ezin du ikasketetarako beka eskarietarako eskakizunak osatu; erregularizazio paperak edo NANa eskatuko dioten bidaia eta bisitaldi kulturaletan parte hartu; ESO-2 amaitzean  titulu hori lortu izana erakutsiko lukeen agiririk jaso; oinordekotza eskubideetarako ezindurik….. Eta poliziek ezarritako errepide-kontrolen batean identifikatua izanez gero, migrazio politikaren ondorioak pairatzeko beldurrez.

Egoera honi amaiera emateko asmoz, 2021eko abenduak 3an gose grebari ekin nion Caracaseko Espainiako Kontsulatu Orokorraren aurrean. Borrokaldi hau 2021eko abenduak 8an bertan behera utzi nuen, egun horretan Venezuelako Errefuxiatuen Komisio Nazionalak “errefuxiatu izaera” aitortu zidalako. Era horretan, “errefuxiatu izaera” ofizialak suposatzen duen babesak, nortasun juridikoa eskuratuko nuela aurreikusten nuen. Baina Venezuelan, nortasun agiriak ematen dituen Saime deritzaion instituzioan, hainbeste denbora linbo juridiko egoeran bizi izan den pertsona batek bete ezinezko hainbat baldintza eta eskakizun eskatzen dira (Espainiar pasaportea, 25 petro, balantze ekonomikoak …). Hortaz,  bide hori blokeatuta gelditu da Venezuelako Gobernu Bolibariarraren aldetik borondate politikoa erakutsi artean.

Horrela ba, egoera hau erro-errotik konpondu beharra dago. Komunikatu honen bidez jakinarazi nahi dut, gaur, 2022ko martxoaren 29, asteartean, nire semearen eta nire  nortasun juridikoa izateko eskubidea eskatuz, gose greba berri bati hasiera ematen diodala Caracasen, Espainiako Kontsulatu Orokorraren aurrean. Estatu Espainiarra da 2020ko irailetik nire nortasuna/pasaportea ukatzean gure egoera erregularizatzea ezinezko egiten duena; eta bide batez, aitarengandik semearengana eman behar diren eskubideen transmisioa ezinezko egiten duena. Era berean, Venezuelako Gobernu Bolibariarrak bere esku ditu egoera hau konpontzeko tresnak; “errefuxiatu izaera” aitortu izanak, eman behar lukeen babesa indarrean jarriaz; nortasun juridikorik gabe ezinezkoa da inor babestea; eta 13 urteko haurraren aitari, Asier Guridiri, Venezuelako Nortasun Agiria ematetik hasi beharko litzateke babes hori. Gogoratu behar da ere Venezuelako Gobernu Bolibariarraren esku dagoela Iban Guridi Díaz haurraren jaiotze agirian egin beharreko zuzenketa eta aldaketak bideratzea eta erraztea.

Euskal Herriko alderdi politiko, talde, norbanako, komunikabide eta eragile guztien babesa eta elkartasuna eskatzen eta eskertzen dut hasi berri dudan borroka honen sustengu gisa. Injustizia nabarmena den egoera honen aurrean bestaldera begira jarraitu nahi duena ongi erretratatua aterako da. Zuen ixiltasunak injustizia onesten du!!!

Nire semeagatik, nigatik, guregatik!!!

Linbotik aterata gure eskubideak eskuratzeko borrokara!!!

Euskal Herriari jakinarazpena Euskal Herriari jakinarazpena Euskal Herriari jakinarazpena

Euskal errefuxiatua Venezuelan

Utzi erantzuna

Zure e-posta helbidea ez da argitaratuko. Beharrezko eremuak * markatuta daude