Manadakoak emakume samuraien esku

Manadakoak emakume samuraien esku –

Manadakoak emakume samuraien esku

Euren buruari La Manada deitzen dioten bortxatzaile horien kontrako zigor-ebazpena ikusita, agerian gelditu da berriz ere “justizia espainola” oximoron bat dela. Irudimen-ariketa bat egin dezagun, eta koka ditzagun bost sevillar horiek Japonian, eta denboran atzera eginda, jar ditzagun banan-banan emakume-samuraien eskuetan.

Elkarrengandik bereizirik, eta hurrenez hurren, utz dezagun José Ángel Prenda Jingu enperatrizaren esku; Ángel Boza, Tomoe Gozam-en esku; Antonio Guerrero guardia zibila, moja shogun ezizenez ezaguna zen Masako Hojo-ren esku; Alfonso Cabezuela soldadua, Mochizuki Chiyome-ren esku; eta Jesús Escudero, Takeko Nakano-ren esku. Egia errateko, hurrenkera gutxienekoa da, zeren eta emakume-samurai hauek guztiak armak erabiltzen trebatuak ziren.

Emakume-samurai edo onna bugeisha-k “emakume gerlaria” esan nahi du, eta Japoniako katana klasikoa baino egokiagotzat jotzen zituzten bertze armak baliatzen zituzten, hala nola arku eta geziak edota naginata —xafla kurbaduneko alabarda moduko bat—; eskuarki katana ez bertze arma batzuk erabiltzen zituzten, daga baten moduko kaiken eta tanto direlakoak.

Erran gabe doa, bost bortxatzaileak onna-bugeisha edo emakume-samurai horien esku uzteak ez du esan nahi emakume horiek esku-hutsik leudekeenik, eta euren buruari La Manada deitzen dioten talde-bortxatzaileen kasuaren larria ikusita, nago emakume-samuraiek arma zorrotzenak erabiliko lituzketela, baita katana ere.

Manadakoak emakume samuraien esku
bortxaketa, emakume samuraiak, feminismoa, Iruñea, Japonia, katana, La Manada, manada, Manadakoak emakume samuraien esku, samuraiak, San Ferminak, sexismoa
Josu Jimenez Maia

Iruñean sortua, 1967an, baina aspaldi Berriozarkotua. Idazlea. Narratiban, hainbat ipuin ditu sarituak eta argitaratuak, besteak beste, Tene Mujika lehiaketa, Orixe saria, Iparragirre saria, Atarrabiako Petri saria eta beste hainbat. Haur eta Gazte literaturan, Johanes, Bargotako Aztia liburua, (Txalaparta) eta Hiru Miru album ilustratua (Denonartean). Olerkigintzan, bi haiku-bilduma, Gerezi garaiko haikuak liburua (Maiatz) eta Orbel Azpiko Haikuak (Denonartean), baita olerki solteak ere Muxugorri antologian, Luces y sombras eta El Coloquio de los perros-en. Ohiko kolaboratzailea Nafar Ateneoaren "Constantes Vitales" aldizkarian, "Maiatz" aldizkarian eta "Hatsa" olerki bilduman ere. Artikuluak ere, ehun ta berrogeita hamar baino gehiago ditu argitaratuak han-hemenka. Itzultzaile gisa, Noriko Matsui-ren "How to perform kamishibai" eta "Ryookanen 101 haikuak" liburuen itzultzailea.

Utzi erantzuna

Zure e-posta helbidea ez da argitaratuko. Beharrezko eremuak * markatuta daude